بيست و سومين شماره فصلنامه فرهنگ مردم ، پائيز ۸۶ با عنوان ويژه نامه مولانا انتشار يافت .

     اين فصل نامه در شش بخش منتشر شده كه چهار بخش آن اختصاص به آثار مولوي از منظر هنري ، فرهنگي و اجتماعي دارد كه توسط تعداد از نويسندگان در قالب مقاله به نگارش در آمده است  . عناوين اين چهار بخش عبارتند از : فرهنگ عامه و باورها در آثار مولوي در قلمرو طنز و لطيفه ، آثار مولوي از منظر هنر ، مقوله هاي اجتماعي و مثنوي مولوي . بخش پنجم به مقالات آزاد و گفتگو اختصاص دارد و بخش پاياني حاوي گزارش نكوداشت ها و معرفي كتاب است .

    مقدمه فصل نامه از سوي رئيس پژوهشگاه ميراث فرهنگي ، صنايع دستي و گردشگري به نگارش در آمده است كه در بخشي از آن چنين آمده : ايران به عنوان خاستگاه آئيني ، فرهنگي و اساطيري ايران معرفي شده كه وجود انواع سنت هاي موسيقيايي و روايي و مكتب هاي ادبي ، هنري ،‌قومي و محلي از بيست خواني و موسيقي عرفاني كردي تا پهلواني خواني بلوچي و .... فرهنگ ايران را مظهر اصل « لتعارفوا» جلوه مي دهد كه در اين راستا ايران يكي از مظاهر پيوند فرهنگ هاي قومي و آئيني متصل در جهان است .

   و از معبر مولوي شاعر پارسي سرا ، نماد روشني از تركيب تفكر اسلامي و عرفان عميق و ستودة آن با فرهنگ ايراني متجلي مي شود و اين تركيب ارزشمند از او به عنوان يك انسان ايراني و شرقي ، يك انسان جهاني مي سازد كه جهان از پيالة‌ شعرش روح خود را سر مست مي كند . آقاي دكتر سيد طه هاشمي در پاياني اين مقدمه با تاكيد بر وظيفة شناسايي نقش فرهنگ و تمدن ايراني در شكل گيري گفتمان هاي فرهنگي موجود در جهان ؛ ايفا كردن نقشي فعال در روزگار معاصر را بدون شناسايي نقش هاي ارزشمند ديروز غير ممكن دانست .